ก้าวผ่าน........

                                                     ก้าวผ่าน

ชีวิตที่เป็นอยู่นี้ คือการก้าวผ่านกาลเวลาของเรา ทุกสิ่งเป็นอดีตและเหตุการณ์ก็เป็นสิ่งที่ควบคู่อดีตเสมอ หลายครั้งในชีวิตที่เราหวนคิดถึงสิ่งที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ในวัยเด็ก วัยรุ่นหรือเหตุการณ์ที่สำคัญต่างๆ  ซึ่งมีสองสิ่งที่เรารู้สึกได้หรือยังมีอยู่ในความทรงจำ ก็คือ สิ่งที่ดี และ สิ่งที่ไม่ดี สองสิ่งนี้จำเป็นที่จะต้องมองกลับไปบ้าง เพื่อเป็นแรงผลักดันในการที่จะก้าวเดินต่อไปในการดำเนินชีวิต เพื่อการมุ่งไปสู่จุดหมายที่ทุกคนใฝ่ฝัน สิ่งดีๆ ที่ผ่านมาแล้วควรเก็บไว้และนำมาใช้ให้เกิดการพัฒนาที่ดีขึ้น สำหรับสิ่งที่ไม่ดีขอให้เป็นความทรงจำที่เตือนสติ และเป็นประสบการณ์สอนเรา เพื่อแก้ไขจุดที่บกพร่องในชีวิต  หลายๆครั้งอาจต้องพบเจอกับปัญหามากหมายและหาทางออกได้ยาก หรือบางทีเราอาจจะไม่มีกำลังพอที่จะก้าวผ่านกับเหตุการณ์ต่างๆได้  แต่ยังมีองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ทรงค่อยช่วยเหลือดูแล และเป็นกำลังใจให้เราเสมอ ดังนั้นให้เราขอพระองค์ให้นำเราก้าวผ่านเหตุการณ์ที่เข้ามาในชีวิต เพื่อการก้าวไปสู่จุดหมาย

 @@@ ก้าวผ่าน

                               ผู้แต่่ง......( เซโน )

                                                   ดนตรี...........(  โฟ่ง  )

เหตุการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต

                                                                 กลับมาคิดถึงเรื่องราวที่เข้ามา

                                                                บางคราวนั้น เต็มไปด้วยปัญหา

                                                                แต่ไม่รู้ว่าผ่านมาได้อย่างไร

ก็คงมีแต่เพียงพระองค์

                                                                พระผู้ทรงคอยดูแลและไม่ห่าง

                                                                เมื่อทุกข์ใจ  พระองค์ช่วยเสริมพลัง

                                                                และให้ความหวัง สู่จุดหมาย

(#) เมื่อชีวิตนี้  ต้องก้าวเดิน

                                                ขอให้เห็นถึงคุณค่า

                                                กับเหตุการณ์และหนทางที่ก้าวผ่านมา

                                                เก็บเอาแต่สิ่งที่ดี ปล่อยสิ่งร้ายอย่าได้นำพา

                                                ขอพระองค์ทรงนำเราไปถึงจุดหมาย

ไม่กังวลอะไรต่อแต่นี้

                                                                เดินตามเสียงของหัวใจและมุ่งไป

                                                                อดีตที่ผ่านเลย คงเหลือความดีได้

                                                                และคงไม่ ปล่อยใจเรา ให้หลงทาง (รับ)

        .......ขอพระองค์ทรงนำเราไปถึงจุดหมาย......

                                                               

เอสเทอร์วีระสตรีของชาวยิว......

เรื่องราวอันน่าชื่นชมของเอสเทอร์……ราชินีแห่งเปอร์เซีย

เรื่องราวของเอสเทอร์เป็นเรื่องเล่าสอนใจในพระคัมภีร์  ซึ่งมีบันทึกไว้ในพันธสัญญาเดิมตอนหนึ่ง ที่ชี้ให้เห็นถึงจิตใจอันดีงามของผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้และเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ชนรุ่นหลัง เอสเทอร์เป็นวีระสตรีที่ช่วยให้ชาวยิวได้รอดพ้นจากภัย เธอเป็นเด็กกำพร้าคนหนึ่ง ที่ได้รับเลือกจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ให้เป็นพระราชินีแห่งเปอร์เซีย เป็นแผนการของพระเจ้ากับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นกับชาวยิวในช่วงนั้น ถือว่าเอสเทอร์เป็นความหวังสุดท้าย เพราะในสมัยของท่าน จะมีการลบล้างชาวยิว ซึ่งท่านเองก็เป็นชาวยิวด้วย ท่านจึงร้องขอชีวิตจากองค์กษัตริย์แห่งเปอร์เซียผู้เป็นสามีและร้องขอให้ไว้ชีวิตพวกพ้องของท่านด้วย นั่นก็คือ บรรดาพี่น้องชาวยิวของท่าน ด้วยพระปรีชาของพระเจ้าที่ประทานให้แก่เอสเทอร์ อีกทั้งความน่ารักน่าเอ็นดูและความเสียสละของท่าน ทำให้กษัตริย์ได้อ่อนพระทัย กษัตริย์จึงได้ยกเลิกการทำลายล้างชาวยิว

                จากแบบอย่างของเอสเทอร์ ทำให้เห็นว่าเอสเทอร์เป็นผู้หญิงที่มีความกล้าหาญคิดถึงผู้อื่นมากกว่าตนเอง ยอมเสี่ยงชีวิต เพื่อส่วนรวมที่สำคัญก็คือเอสเทอร์มีจิตใจที่เบิกบานเสมอ เพราะความเชื่อและไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า ทั้งๆ ที่ตกอยู่ในความกดดันและปัญหามากหมาย  สังเกตจากการให้ความสนใจผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือคนยากจน  บุคคลที่ท่านรัก โดยเฉพาะโมเดคาย ผู้ซึ่งเป็นลุงของท่าน และเป็นพิเศษ องค์กษัตริย์ผู้เป็นสามี อันเป็นที่รักของเธอ เอสเทอร์ได้ทำหน้าที่การเป็นภรรยาและดูแลเอาใจใส่พระองค์ได้อย่างดี ด้วยเหตุนี้เอสเทอร์จึงเป็นที่รักของทุกคน

ครั้งหนึ่งของชีวิต

ครั้งหนึ่งของชีวิต…อยากรู้อยากลอง( กับการสักลาย )

               

มีเด็กคนหนึ่งมีรูปร่างหน้าตาดีพอใช้ สมัยอยู่มัธยมต้นเขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนอมก๋อยวิทยาคม เขามีเพื่อนมากหมาย และเพื่อนแต่ละคนมีบุคลิกนิสัยใจคอที่แตกต่างกัน แต่ที่มีเหมือนกันก็คือ เป็นลูกผู้ชายหัวใจนักสู้ไม่กลัวเกรงสิ่งใด กล้าที่จะรู้และกล้าที่จะลอง ( เรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง ) โดยเฉพาะเรื่องของการสัก พวกเขาคิดว่าการสักนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยกับการที่จะทนต่อความเจ็บปวด การท้าทายต่อกระแสที่ว่าการสักเป็นสิ่งที่ไม่ดีและไม่เหมาะสม อีกอย่างหนึ่งที่พวกเขารู้สึกก็คือถ้าสักแล้วตัวเองดูเป็นคนกล้าหาญ และเด็ดเดี่ยวในการตัดสินใจ เมื่อมีรอยสักก็จะทำให้ตัวเองเป็นที่สนใจมากขึ้น ซึ่งตอนนั้นพวกเขาก็ได้คิดแบบนั้นและเห็นว่าดี ที่สุดแล้วทุกคนได้มีรอยสักตามที่ตัวเองต้องการ แต่ในทางกลับกันพวกเขาคิดผิดกับการกระทำครั้งนั้น พอมารู้ความจริงอีกทีก็สายไปแล้ว  หลังจากนั้นพวกเขาทั้งหลายโดยเฉพาะเด็กคนนั้นที่ต้องคอยตอบคำถามจากผู้คนที่เห็นรอยสักของเขา ซึ่งต้องตอบคำถามจากรอยสักนี้ “เป็นชีวิตจิตใจ” เลยก็ว่าได้ไปที่ไหนก็จะมีคนถามที่นั่น คำถามเด็ดๆที่มีคนถามบ่อยๆก็คือ สักทำไม? สักแล้วดีตรงไหน? และสักเพื่ออะไร? ซึ่งสรุปได้จากคำถามเหล่านี้คือ การสักเป็นสิ่งที่ดูแล้วไม่เหมาะสม และไม่เป็นที่ยอมรับของคนส่วนมาก เมื่อผู้อื่นเห็นแล้วจะเป็นที่สะดุดและหาว่าเราเป็นคนไม่ดี จะเห็นว่าความผิดพลาดในอดีตมีผลต่อปัจจุบัน รวมถึงอนาคตด้วย…….